.کارل گوستاو یونگ <> Carl Gustav Jung

کارل گوستاو یونگ

«کارل گوستاو یونگ» نوشته گرهارد ور (-۱۹۳۱)، پژوهشگر آلمانی است. این کتاب به زندگی و دستاوردهای علمی کارل گوستاو یونگ(۱۹۶۱-۱۸۷۵)، روانشناس برجسته سوئیسی می‌پردازد. در بریده‌ای از کتاب می‌خوانیم: «ویژگی بارز آموزه‌های یونگ، دیدگاه مشخص و متمایز او است که با آن به تیپ‌ها، یعنی به نمونه یا «الگویی که بازتاب شخصیت یک نوع یا امری کلی از دید شخصیتی است»، می‌نگرد. یونگ همزمان می‌کوشد پاسخی برای پرسش مربوط به رابطۀ شخص مورد نظر با جهان پیرامون و جهان همراهش بیندازد، یعنی این پرسش را مطرح می‌کند که انسان به جهان پیرامون خود رو می‌آورد یا از آن رو برمی‌تابد، آیا رویکردی به خارج یا به داخل از خود دارد و آیا «برون‌گرا» است یا «درون‌گرا». در نگاه نخست، این شیوۀ نگرش با این ویژگی دوگانه کم‌وبیش آسان می‌نماید، هرچند با طرح این پرسش‌ها در اصل رفتارهای اساسی و اصولی مد نظر است. بررسی دقیق این تقسیم‌بندی نشان می‌دهد که تیپ‌شناسی یونگی نه فقط تفاوت‌گذاری جامع میان تیپ‌ها را شدنی می‌سازد، بلکه ویژگی منحصربه‌فرد شخص را نیز که از چهارچوب تیپ‌ها فراتر می‌رود، نمایان می‌کند. یونگ متوجه دو «سازوکار» روانی شد که به‌واسطۀ هدف متفاوتی که می‌جویند، از یکدیگر متمایز می‌شوند: انرژی روانی که به خارج گرایش داشته باشد، «برون‌گرایی» را می‌سازد، یعنی جوششی از علاقه به‌سمت ابژه (موضوع مورد شناخت) ؛ اما جوششی از علاقه، «به‌دور از ابژه و به‌سمت سوژه (ذهن) و به‌سوی رخدادهای روان خود» ، چیزی است که یونگ آن را با نام «درون‌گرایی» مشخص کرده است. اندیشیدن، احساس‌کردن و خواستن هر یک، در زیرمجموعۀ یکی از این دو موضع‌گیری اساسی قرار می‌گیرد. یونگ به‌شخصه متوجه همانندی‌هایی با دیدگاه گوته دربارۀ دیاستول (انبساط) و سیستول (انقباض) شد. بر این اساس، می‌توان برای «برون‌گرایی، فرارفتی انبساطی به‌سمت ابژه و دست‌یازیدن به آن» را قائل شد، درحالی‌که درون‌گرایی بیانگر «تمرکزی انقباضی و رهایی انرژی از ابژۀ مورد نظر» است.»