.بازگشت به درخونگاه <> Bazgasht beh Darkhoongah

بازگشت به درخونگاه

رمان بازگشت به درخونگاه، شگرف‌ترین رمان اسماعیل فصیح، احتمالا آكنده از استعاره و تمثیل و نماد است که در آثار او به اوج رسیده است. رمان که در تهران سال ۱۳۷۷ در محله‌های درخونگاه، خیابان تكش و منطقه درّوس، و همچنین در اهواز رخ می دهد، خواننده را در متن روزگار فعلی و دردسرهای خانواده‌های مختلف قرار می دهد، و همچون اکثر آثار فصیح پیام آن تراژدی و مرگ به خاطر عشق است. راوی جلال آریان است.

در آغاز کار با خسرو ایرانفر آشنا می شویم که تنها فرزند پسر دکتر شاپور ایرانفر است. دکتر ایرانفر از استادان بزرگ دانشگاه جندی شاپور اهواز است که پس از انقلاب اسلامی و پناه بردن به مشروب و عزلت و فلج شدن ستون فقرات و واخوردگی مرض روانی، و بی‌پولی، مجبور است به خانه پدري نیم قرن پیش خود، در بازارچه درخونگاه تهران، بن‌بست حلوائی، پناه ببرد و موجب نگرانی و بدبختی همسر و پسر خود، خسرو، شود و با پست فطرتی و بدخلقی و بدزبانی، زندگی آن جوان را تباه سازد. دکتر شاپور ایرانفر از استادان مهم عالم پزشکی بوده و کتاب‌هایش برنده چند جایزه، چه از طرف دربار شاه و چه از دانشگاه‌های خارج از کشور، بوده است.